Kâğıt kalemle dost gibi yaşadım senelerce
Hecelerle her haykırışımı susturdum
Mısralarımla ağladım, kafiyelerimle yas tuttum
Her defasında derdimi anlattım satırlara..
Öyle ki; yer yer kalem bile yoruldu benden
Sayfalar bile gönül koydu halime
Ve beyitlerimden ümidini kesti şiirler.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta