Vermeyi ve paylaşmayı bilebilmek,
insan olmanın melekelerindendir.
Kutsal Kitabın da emrettiği budur! ..
Gerçek '' ağalık '' insanın gönlündedir..
Verilenin;
gözündeki minnattırlığı
ve dilindeki duayı bilmenin verdiği haz,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta