Elleri kınalı o gözleri maralı,
Ak gerdanlı güzel anan,
Seni tam dokuz ay on gün,
Hem de hiç zorsunmadan,
Karnı burnunda taşıdı…
Sonra seni bu köyün,
İki odalı kerpiç huğ’unda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bunlar kulağına küpe olsun oğul,
Olur ya bir gün,
Düşmez kalkmaz bir Allah’dır…
Yaban ellerde insanlık hali!
Başın dara düşerse hani!
Boynunu bükme ne olur,
Senin mayan çok sağlamdır,
O deli kanlı yapını bozma dik dur.
Cok guzel dizeler , tebrikler . Saygilarimla . (Suayip Resadoglu)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta