Uzanıpta tutama-dığım
Utanıpta konuşama-dığım
Derdini paylaşama-dığım
Gönsüne baş koyama-dığım
Elini bile tutama-dığım
Sevipte okşayama-dığım
Tenini koklayama-dığım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta