Sen bir ölü dağda ağlayan ağıtsın
Seslerini yankılarla kendine döndüren
Güzelliğini oyalı yazmalarda solduran
İç çekişlerimde benimle olan diğer yarımsın
Bakır tellerine ağlayan kahverengi gibi
Ovdukça içindeki parlaklığı yar eyler ışığa
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta