Dört yaşında kaldım, bir düşle yarım,
Babam gitti, gitti ardında acı bir sızı,
Hayatın yükü omzumda, ağır ve kırgın,
Öğrendim düşerek, kalkmayı, dimdik durmayı.
Kahraman oldum kendi masalımda,
Gözlerimde bin yaşın hüznü saklı,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta