Geleceğe çizdiğim resimler,
Buruk bir kaybediş bıraktı avuçlarıma.
Kırık sevinçler şimdi,
Akşamüstü hüznünden kalma...
Çözemedim hayatın çok bilinmeyenli denklemini,
Yarım kaldı hep mutluluklar...
Bu sabah bir çocuk gördüm parkta
Mutluydu, haziran sabahları gibiydi gülümsemesi
Uçurtmasını salmıştı mavi gökyüzüne
Kuyruğuna astığı umutlarla.
Yalnız kalma korkusunun çaresizliği
Yoktu gözlerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!