Çocuğun uykusu ağır
düşleri ıslak saçlarından azade yoksul
çiçekleri ürküttü bitirdiği hayatı
avucu her şey kadar küçük taşralı
ve çizilmiş hiçbir yalnızlık ojeli tırnaklarına.
durup doğrulduğu iri bir sözcük
şiire karışır kaybolmayı istediği zaman.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta