Ey Dicle Ey sevdalım! Su diye akan canım
Tarihimin gözyaşı damarlarda ki kanım
Batan güneşe inat sessizce akan nehir
Yönün dönmüş nebiye tevazu zerrendedir.
Ağlar, ağlar coşarsın ey koca dertli gelin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




''Hani kardeşlerin cömert nil, yeşil tuna''
yüreğim mendil, sil gözyaşını güzel suna
Dicle; tarih bilincinden yoksun misket bombalarla yağmalanan gamzeli bir kadındır.
Uslanmadan içimize akması ve beliğini ruhumuza bağlaması bundandır..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta