Uykuya dalmadan
İnsanların evi ve işi vardı
Ertesi güne umutları ve düşleri vardı
Kışın ortasında sıcak yatakları,
Baş koydukları bir yastıkları vardı.
Rüyanın kabusa dönüştüğü o an;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta