Afoni bir yalnızlık ömrümüz!
Herkes kendi karanlığında...
Bir yığın suskun...!
Saat geceye değince,
Tanrı biraz daha yalnız...
Di'li geçmiş zamanlar,
Gece, gündüz kadar ağır..
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta