hey, koca çakal Osman'ım hey,
elin boş, ibriksiz mi kaldın len helada,
ne güzeldi be, üç köfteye beş yumurta.
açıkta herkes,geldi kerata deyus para,
mertlik, efelik, çakıldı tastabi yerlere,
sülük gibi yaşarsın işte kendi berende.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta