2. DEYİŞ-İ İBRET
Vakarını yitirmiş, nefsine köle,
Düşmüşler edepsiz, bulanık göle,
Akıl gemisini vermişler yele,
Edebi bir kenara atan utansın
.
Güzellik dedikleri, bir anlık heves,
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta