2. DEYİŞ-İ İBRET
Vakarını yitirmiş, nefsine köle,
Düşmüşler edepsiz, bulanık göle,
Akıl gemisini vermişler yele,
Edebi bir kenara atan utansın
.
Güzellik dedikleri, bir anlık heves,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta