Devrimler oldu tarihte sayısız,
Kimisi öldü, kimisi yaşıyor;
İnsanoğluna saygılı, saygısız;
Kimi devrimler sınırları yaşıyor.
Devrim var; çocuklarına acımaz,
Hak benim der de kimseyi dinlemez,
Kendine de ellere de yaramaz!
Böyle devrimlere herkes şaşıyor!
Başa geçenler, oluyor firavun;
Çaldırıyor daim kendi davulun,
Yarasına em olmuyor bir kulun,
Zulümden zulüme keyifle koşuyor!
Devrimler, haksızları devirmeli;
İyilikleri bir araya devşirmeli,
Garipler, yoksullar düşünmeli;
Haklı devrim asırları aşıyor.
Yaman devrimler insancıl olmalı,
Mazluma umut, zalime korku salmalı;
Haklı haksızdan hakkın almalı,
Güzel devrimler gönül okşuyor!
Yaşar Yaman
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta