Sevginin ve insanların boğazlandığı bu çağda,
Seni sevmek başlı başına bir devrimdir.
Yalın kılıç yürümektir zulmün üstüne.
Banka dolu caddeleri terk edip,
Patika yayla yollarında adımlamaktır.
Çok sesli bir akşam sofrasında,
Ekmek bölmek gibidir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta