Ben seni devrimci gibi sevdim... Yansız, çıkarsız, karşılıksız. Ne inancın umurumda oldu benim, ne de dilin aklımda. Gözlerini ekmeğime katık, yüreğini davama ortak bildim. Sesin türkülerimin ezgisi, sözün sloganımdı benim. Nefesin can verirdi Direnç güllerine, gülüşün halaylar çektirirdi grev meydanlarında. Grevin sözcüsü sen, sözlüsü ben... Haklıyız, direneceğiz diyordum... Gidişin idamım, yokluğun celladım oldu.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta