Bizi sömürdüğünüz gün dündü,
Ateş gökyüzünden bir yıldırım, bir şimşek ve insanlığın adı gibi
Kurnaz şeytanlığı yakmak için indi,
Zalime ve zulmüne öfkemiz birazcık dindi,
DEVRİM zamanıdır şimdi.
Anadolu da insanlık kenara itilmiş idi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta