Devrim Bakışlım Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Aklım başımdan, ruhum bedenimden gitmeden önce
Senin sıcaklığında buz gibi erimek isterdim.
Eğer
Karlı kışıma,
Zemherime
Cemre olup düşsen;
Bakmam gecenin sessizliğine...
Dünya
Derin uykudan
Uyansın diye
Özgür bırakırdım
Boğazımda
Sessiz kalan,
Biriken sefil çığlıkları.

​Hadi ne duruyorsun?
Gir geceme,
Gir...
Simsiyah gözlerin saltanatı
Gözlerimde
Gece boyu sürsün.
Kirpiklerine düşen saçların beni sarsın;
Gökyüzüne çizdiğim bahar kokulu yüzün bende kalsın.

​Vurursun gülüşünü karanlık ve buzlu gecelere;
Gece utansın, zulüm utansın!
Kar bağlamış dağlara
Sıcaklığın, tenin, nefesin bahardır.
Erit karı, erit buzu;
Toprak donmasın,
Göz göz olsun tomurcuk,
Dal renklensin.

​Günleri,
Gülüp eğlenmeyi çocuklara ver;
Dünyalarına
Neşe dolsun.
Bülbülü güle, gülü bülbüle bırak;
Her seher vakti bülbül ötsün,
Hasret gidersin.
​Her an
Sevdanla
Yalın ayak, ruhu çıplağım;
Senli bir gece, senli bir nida, bir seda yeter bana.
Değme, ne olur bırak; titreten bedenin bedenimde kalsın.

​Çocukların umutları, sevinçleri, masum düşleri solmadan;
Zaman, ömür akıp geçmeden bahar gelsin.
Umutla beklediğim o en güzel mevsim
Olan baharımsın.
Şu an
Çok üşüyorum,
Saçlarınla sar beni.
​Senin
Sevgi dolu o gözlerin
Buzları eritir.
Gülüşün
Gürül gürül çağladıkça,
Gözlerin içi
Çığlık çığlığa güldükçe;
Sen var iken yanımda
Her yer
Bana güneştir.

​Sıcaklığından memleketimde
Kardelenler yeşerecek;
Gülüşün karanlığı yırttıkça
Zamana,
Cihana,
Ülkeme bahar dolacak.

​Edası, endamı, nazı güzel;
Uzak kalma,
Bana hep yakın ol.
Senli umutlarım, senli düşlerim yarım kalmasın.
Umutla beklediğim! En güzel yarınım ol, devrim bakışlım...

​Mehmet Çobanoğlu
26.10.2022
İstanbul