Insan cesetleri üzerinde yükselen saraylar
Çocuk bedenlerinden akan kanlar üzerine serilen halılar
Büyük perdeler altında sahneli oyunlar
Geçer elbet gülüm geçer ...
Bir bebek gülüşü üzerine aydınlanır sevgiler
Bir sevgi üzerine yeşeren ümitler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta