Çarh-ı dûn her dem muradım aksine devran eder
Zulmu efzun eyleyip çeşmim benim giryan eder
Görmedim asla vefâ bu dehrde yoktur sebât
Her kesin bir nev’ ile bağrın ezer pür-hûn eder
Dostluk kalmadı her giz âlem içre kimsede
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta