Yaşamak adına söylenen binlerce, yüz binlerce söz
Hepsinin içi boş, kifayetsiz, donuk
Çağımızın ağır hastalığı: Samimiyetsizlik
Her gün umuda, sevgiye, iyiliğe açılan gözler
İçimizdeki çabayı, sevgiyi, umudu ısıtan güneş
Gün sonunda ikisi de derin bir acziyet içerisinde
Biri buz kütlesine benzeyen yürekleri ısıtmaya muktedir olamamış
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta