I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Acizdir insan...
Evrenin kendi devinimi içinde o da katılır devri aleme...
Ama o devinim kendi yasalarını sürdürürken, insan da kendi dünyasını inşa eder, durmadan...
Başka yolu yoktur ilerlemenin..
Eğer 'evdeki bulgur' derdine düşerse, Dimyat hep uzakta, hep ulaşılmaz kalacaktır.. Durumdan vazife çıkarmak isteyenler de 'bir ben bulurum yolunu, akıllı ol' diyerek korkutmaya, biata zorlamaya devam edeceklerdir..
Devr-i Evren, 'Devri Süleyman' yaratmamalıdır...
Naçizane düşüncemizdir.. Şiirin farklı dilinin ve şiirsel yetkinliğinin farkında olarak...
Kutluyor, başarılarınızın devamını diliyorum Metanet Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta