İnsan, yol bulunca, günbegün şöhret ister.
Her konduğu makamda, bitmeyen izzet ister.
Makam gider, pil biter, düşer halkın içine;
Alışkanlık gitmez de, saygı ve hörmet ister.
(18 Temmuz 2007)
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




KULAGIMIZA TAKACAGIMIZ BIR KÜPE BU DÖRTLÜK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta