Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşke diyorum
"Çokça okunsa", düşünülse üzerinde,
"DEVLET" ne,
"MİLLET" ne!
O milletin teveccühü ile "işbaşına" gelip
Kendisini "DEVLET" sananlar,
Devletin bütün imkanlarını kullanıp
Milletine hizmet etmeyen
Ona "tepeden" bakanlar,
Devleti ikide bir kutsayıp
Milleti unutanlar!
Bir düşünsek
Adaleti olmayan devlet kime hizmet eder,
Devletin dini adalettir diye neden söylemişler!
Tema gayet "güncel", üstünde durulup düşünülmeli,
Tebrikler Aytaç Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta