Kahraman ecdâdımın, emâneti son kale
Her cephesi destândır, geçilmez Çanakkale
Mehmedim yürür dâim, iclâl ile ikbâle
Ulu gâyedir elbet, devlet-i ebed-müddet.
Vatanın tapusudur, bağrındaki yatanlar
Ay-yıldız al bayrağa, canıyla renk katanlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta