Çok şey yazmak isteyip de hiç kalem oynatamadığın oldu mu?
Oldu mu herşeyleri bilirken, hiç birşeyi bilmediğini hissettiğin,
Ve de boş boş baktığın öylece, duvar saatinin yelkovanına?
Tozunu kolunla silip, baktığında aynaya kendini göremediğin,
Pencerenin kenarından bakıp da sokaklara kimseleri beklemediğin,
Saçını sakalını kesmeye erindiğin, berduşlar gibi gezdiğin oldu mu?
Birisini düşünmeyi, sevmeyi, özlemeyi özledin mi hiç sen?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta