9 ay onunla yoğrulan
ona yoğunlaşan
yeni doğmuş bebeğiyle
yatağında yatan anne
yorgun bitkin
bir o kadarda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sayın Güler Kavlak,
Annelik, yüksek bir mertebe, kazanılmış en değerli şanstır.
Bunu doya doya yaşamak ve gereklerini yapmak, her annenin kaçınılmaz sorumluluğu ve görevidir.
Dizeleriniz, saf, yalın, derin ve içtendi.
Paylaşması bir zevkti.
4x4= Harika
Duygular bukadar anlatılır ancak
Aile, çocuk sevgisi böyle
Dillendirilir elbet.
Yüreğindeki sevgi hiç bitmesin.
Kutlarım ve alkışlarım**
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta