Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Güler Kavlak,
Annelik, yüksek bir mertebe, kazanılmış en değerli şanstır.
Bunu doya doya yaşamak ve gereklerini yapmak, her annenin kaçınılmaz sorumluluğu ve görevidir.
Dizeleriniz, saf, yalın, derin ve içtendi.
Paylaşması bir zevkti.
4x4= Harika
Duygular bukadar anlatılır ancak
Aile, çocuk sevgisi böyle
Dillendirilir elbet.
Yüreğindeki sevgi hiç bitmesin.
Kutlarım ve alkışlarım**
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta