yaşamak olanaklı değil dağlarada
blmediğini hissediyorsun her yarışmada
gülmekte olanaklı değil şehirde
bulaşıyorsun bile bile çamura,
düşüyorsun yıldızlardan göz göre göre
seviyorsun el vermeden, bel vererek
yüreğin sıcacık, gözlerinde ılık yaşlar ve umut,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta