Kalbine ve gönlüne örmüş küfür ağını
Bakıyor da görmüyor hakikat ışığını
Dost edinmiş kendine olan kim varsa
Sevmiyor sevemiyor Allah'ın aşığını
Şahsiyetince yoktur bir zerre basar
Geveze dili ile mü'minlere kin kusar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta