her gece ruhum
asla var olmayacak
lotuslu evlerin hayalini yaşarken
devasa boşlukların arasında
kocaman hiçliğin tam ortasında
kayboldum..
yetişme telaşım hiç olmadan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Beğeni ile okudum
Tebrik ediyorum hocam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta