Ve ölümü içiyor ruhum bugün derinden
Gözlerinin karası içimi acıtıyor
Bir vahşet deryasında tereddütün elinden
Yudumladığım deva canımı sancıtıyor
Deva ki zehir zıkkım deva ki kesin bela
Deva ki yüreğimi gün gün öldüren sevda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaleminiz daim olsun..
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta