Geçirgen duygularımın coşkun katmanında,
Suskunluğuma,susuzluğumu hibe ediyorum.
An’ı yakalayamadıkça durmuyor,
Sağımı soluma destek edip,
Tutuna tutuna durduğum yerde,
Vazgeçemiyor, gün sayıyorum.
Sevinçlerimi tohum edip,yüreğimde sularken;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
