Ey kaderin yazıcıları, kaleminizi kanla değil, aşkla ıslatın!
Çünkü bu, zaferlerin değil, kalplerin savaşını anlatan bir destandır.
Ali, rüzgârla yarışan, dağları aşan bir adamdı.
Gözleri ateş gibiydi, yüreği demir kadar sağlam.
Gül, zamanın ve kaderin çaldığı bir melodi,
Ona dokunan herkes baharı hatırlardı.
Fakat kader, sevgiyi sınamaktan hoşlanır,
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta