Destanlar Yazdım Adına Şiiri - Salim Erben

Hele bir çıkıp da bakınca yola,
Dağ susar, gök durur, nefes kesilir.
Akçakışla rüzgârı verince mola,
Yaylalar bir ana, bağrın açılır.

Güneş yamaçlardan vurur ovaya,
Çamların gölgesi uzar bir boya.
Anılar karışır içilen suya,
Her kokuda çocukluğun seçilir.

Akşam çöker, duman tüter ocaktan,
Bir ses gelir her koldan, bucaktan.
Kuzular meleşir, hasret kucaktan,
Gün döner de koç katımı geçilir.

Aşağıdan dere akar, ses verir,
Taşlara vurdukça dertler eğilir.
Gelen geçer, giden izi süpürür,
Kalpteki o mühür dosta saçılır.