Ab-ı Hayat zulmü neferlere kıymetli bir hak
Destan-ı Şecer’de çaresizim, aşka tutsak düştü bu kulun Ya Rab!
Melekler kuşatmış etrafını sana zarar gelmez
Sen üzülme yeter ki ben üzülsem hiç bir şey fark etmez.
Düşüncelerim kuvvetlerin tarafından işgal edilmiş vaziyette
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta