Bilmezdi sevda utangaçlığımı
İnadına gelip konunca omzuma
Dilim tutulur bir anda
Donar kalır kaçamazdım
İçimde bir yere hapsolan kaygımı
Bulayıp bendeki en koyu kana
Kuş misali bir canda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Destan-ı Kahırı severek okudum, başarılar dilerim.
iyi yazmışsınız efendim, iyi ki yazmışsınız, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta