Destan-ı Çanakkale Şiiri - Namık Ant Benson

Geçemez bahr ü berden küffârın hîlesi
Sedd-i imanla dolmuş bu yüce sînesi

Nâr-ı top yağdı gökten, yer ü gök oldu dûd
Lâkin eğmez başını ehl-i hak, ehl-i vücûd

Sîne-i vatanda açtı şehâdet gülleri
Kandil oldu kanıyla nice pak erleri

Anafartalar’da doğdu fecr-i inkılâb
Conkbayırı’nda yazdı kader-i fetih kitab

Emr-i şehâdet verdi serdâr-ı zamân
“Ölmek emrimdir” deyip susturdu cihan

Ne sual kaldı o dem ne de bir ihtimâl
Can verip buldu hayat asker-i bî-mecâl

Bir siperde birleşti ehl-i iman u cân
Düşmanıyla yan yana yattı insan u insan

Ey Çanakkale! Sen bir harb değil, destânsın
Türk’ün ebedî varlığına yazılmış nişânsın