Gözlerimin ferine asılı durur yüzün.
Teninde yaşarım hem ilk baharı hem güzü.
Ben bir karanlığın başı,sen her halinle tüzün.
Sana biçilemez bir paha ne on bin para ne yüz ün.
Görürseler seni der alem başarmış alşimist.
Ruhuma assolistsin sesinle her şey anarşist.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta