Bu şehirde sızıları öpen hüzünler taşınır sadaklarda
Kan ve barut kokusu vardır düğünlere sunulmuş adaklarda
Feryatların oluşturduğu senfoni öyle ağırdır ki
Desibel üstü sadâlar yayılır âleme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayatın gerçekleri ve adaletin olmazsa olmazların başında geldiğini anlatan çok güzel bir eser, tebrikler.....10
TEBRİKLER KALEMİNİZ DAİM VE KAİM OLSUN
Şiirinizi
negeniyle okudum
Tok açın halinden anlamaz üstadım..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta