gün batımı kızıllığı.
dalgaların okşadığı masa.
ve alevlenmiş bardaklar..
baş rolde,
alev içen
yanık yüzlü bir adam
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




kişiler ne kadar siluet halinde geziniyorlar nevzat Özkan şiirlerinde..
Etkiciklerinden ibaret hayaller gibi gelip geçiyorlar şiirin içinden..
Mekanın, zamanın içinde eridiği şiirler bunlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta