Kendini dalına bırakmış bir gül misali yaşıyorum.
Her nefesimde bir yaprağım düşüyor toprağa,
Tüm yapraklarım kuruyor sonunda.
Bir dala sarılmış sarmaşık gibi gönlüm,
Tükeniyorum yerlerdeyim tutunacak dal kalmayınca.
Ve öfkem bir fırtına gemi yanaşmayan bir okyanusta,
Savuruyor dalga dalga tüm gençliğimi...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




sanki sevgisini bırakıp geri dönen bir şairin,yorulmuş bir şairin şiiri.tebrik ederim.mükemmel olmuş.
Hiç de haketmeyen insanlara veriliyor bazen değer...
Karşılıksız sevgi...zor...lezzetli bir dize...tebrikler.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta