Kendini dalına bırakmış bir gül misali yaşıyorum.
Her nefesimde bir yaprağım düşüyor toprağa,
Tüm yapraklarım kuruyor sonunda.
Bir dala sarılmış sarmaşık gibi gönlüm,
Tükeniyorum yerlerdeyim tutunacak dal kalmayınca.
Ve öfkem bir fırtına gemi yanaşmayan bir okyanusta,
Savuruyor dalga dalga tüm gençliğimi...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




sanki sevgisini bırakıp geri dönen bir şairin,yorulmuş bir şairin şiiri.tebrik ederim.mükemmel olmuş.
Hiç de haketmeyen insanlara veriliyor bazen değer...
Karşılıksız sevgi...zor...lezzetli bir dize...tebrikler.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta