Kendini dalına bırakmış bir gül misali yaşıyorum.
Her nefesimde bir yaprağım düşüyor toprağa,
Tüm yapraklarım kuruyor sonunda.
Bir dala sarılmış sarmaşık gibi gönlüm,
Tükeniyorum yerlerdeyim tutunacak dal kalmayınca.
Ve öfkem bir fırtına gemi yanaşmayan bir okyanusta,
Savuruyor dalga dalga tüm gençliğimi...
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




sanki sevgisini bırakıp geri dönen bir şairin,yorulmuş bir şairin şiiri.tebrik ederim.mükemmel olmuş.
Hiç de haketmeyen insanlara veriliyor bazen değer...
Karşılıksız sevgi...zor...lezzetli bir dize...tebrikler.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta