yalnızlık yüceltir ya insanı
istersen bir tek yıldız aydınlatabilir dünyayı
gökyüzü bilir nerede, ne zaman selamını alacağını
yağmur adam metaller bağlar saçlarına
hayatın sırrını tıklatır camlarına
çıkar gelir rüyalarına giren derviş bir gün
kucağında yüreğin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta