Ben bilinmeyen hayalleri taşıyan bir kâşiftim,Gece rüzgarında yıldızlara kanat açıp uçan. Görenler hayranlıkla adımlarımı izlerken,Ben kendi iç dünyamda derinlere dalan bir derviştim. Düşlerle dans ederdim yalnız gönlümün dar meydanında,Bir şairin kelimelerinden örülen hayalimde kaybolurdum. Gecenin sessizliğiyle yankılanırdı hicranımın nağmeleri,Gözlerim şiirlerle dolarken, kalbim duyguların arzusuna kapılırdı. Ama sabahın ilk ışıklarıyla uyanışım geldi,Rüya perdesi kalktığında, gerçekle yüzleştim. Yitip giden büyülü dünyamın yerine gerçekler kondu,Uykunun sultanlığı son buldu, ben hiçliğe büründüm.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta