Ben bilinmeyen hayalleri taşıyan bir kâşiftim,Gece rüzgarında yıldızlara kanat açıp uçan. Görenler hayranlıkla adımlarımı izlerken,Ben kendi iç dünyamda derinlere dalan bir derviştim. Düşlerle dans ederdim yalnız gönlümün dar meydanında,Bir şairin kelimelerinden örülen hayalimde kaybolurdum. Gecenin sessizliğiyle yankılanırdı hicranımın nağmeleri,Gözlerim şiirlerle dolarken, kalbim duyguların arzusuna kapılırdı. Ama sabahın ilk ışıklarıyla uyanışım geldi,Rüya perdesi kalktığında, gerçekle yüzleştim. Yitip giden büyülü dünyamın yerine gerçekler kondu,Uykunun sultanlığı son buldu, ben hiçliğe büründüm.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta