Ey kalbinden pınarlar açılan derviş!
Yuğ beni sonra yak, sonra kül et beni
Usandım da yar dilinden, zülfünden
Dünyayı ehline bırakıpı yollara düştüm
Hızla bitip tükenirken kalbimin ilmi
Okudum alınyazımı görüntüsünden
Medet! Hem yandım hem üşüdüm
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Derviş
Ey kalbinden pınarlar açılan derviş!
Yuğ beni sonra yak, sonra kül et beni
Usandım da yar dilinden, zülfünden
Dünyayı ehline bırakıpı yollara düştüm
Hızla bitip tükenirken kalbimin ilmi
Okudum alınyazımı görüntüsünden
Medet! Hem yandım hem üşüdüm
Bu nasıl bir hal çözdü lâl olmuş dilimi
Muhittin Ulupına
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta