Dervişin günü gündür
Yazdığı an hüzündür
Kin bilmez aşk özüdür
Nur yüzlü güzel derviş.
Çıkmış arşı aleme
Kulak verir kelame
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Toprak onun postudur
Hak rızası kastıdır
Deviş Allah dostudur
Nur yüzlü güzel derviş...
...............Seyfeddin Karahocagil
Bu güzel şiirini ilk okuyan ben oldum ilk 10 puan da benden. ve bir de dörtlük.
Selam ve sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta