Kader yaşamaya fırsat koymuyor.
Avuçlar semada, el dertli gibi.
Eşim dostum feryadımı duymuyor.
Figanla inliyor, dil dertli gibi.
Hayat yaşanmaz mı, insan sevince.
Ayrılmaz ikili, gül ile gonca.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta