Ahh! kimsesiz derdi pare dertli çocuk,
Allarlar kelamını sormadan yollarlar.
Uzaktan alkış tutarlar öksüz çocuk,
Adını sanını diğer köyden duymazlar.
Açılır ellerin küfesi senden sıyırır,
Derdi asıl kendi nefsini doyurur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta